Para łyżeczek srebrnych - Werner i SA, Warszawa, 1876

Para łyżeczek do herbaty, srebro pr 84 (0,875) Rosja, grawerowane - monogram wiązany "HM", waga 54 g (29 + 25), dł. -15,5 cm, probierz: Oskar Sosnowski (czynny w latach 1860 -1896), Werner i SA, Warszawa, 1876

August Teodor Werner (1836 - 1902) - wybitny warszawski złotnik i przemysłowiec. 
Urodził się w rodzinie z tradycjami złotniczymi, zawodu uczył się w warsztacie Karola Malcza, a potem zdobywał doświadczenie w Krakowie, Wiedniu i Paryżu. W roku 1864 Karol Malcz zakończył aktywność zawodową i przekazał firmę bratankowi żony Augustowi Teodorowi  Wernerowi. Nowy właściciel był  związwny zawodowo z wytwórnią. Od końca lat pięćdziesiątych pracował jako kierownik zakładu, tutaj wykonał swoją pracę mistrzowską. Przejmując Fabrykę Wyrobów Srebrnych Malcza znał  jej specyfikę, sposób działania oraz stosowane wzornictwo. Miał również świadomość renomy, jaką cieszyła się wśród klientów. To zapewne dlatego, kontynuując jej działalność, w pierwszych latach (aż do roku 1871)  nie zmieniał znaków wybijanych na srebrach, a w reklamach zamieszczanych w prasie jeszcze w latach osiemdziesiątych powoływał się na nazwisko poprzedniego właściciela. Znak firmowy Malcza - kotwica w owalu - stał się znakiem firmy Wernera i byl wybijany do 1939 roku.
Teodor Werner, po ożenku z Albertyną Norblin w 1864 r., połączył siły ze szwagrem Ludwikiem Norblinem, tworząc firmę "Norblin i Spółka". W 1882 roku wspólnicy wykupili fabrykę braci Buch. W 1893 roku firma przekształciła się w potężne Towarzystwo Akcyjne Fabryk Metalowych - "Norblin, Bracia Buch i T. Werner", produkujące wyroby platerowane i srebrne. Ponieważ Ludwik Norblin nie miał spadkobierców, to właśnie rodzina Wernerów  przejęła zarządzanie firmą. Syn Teodora, Teodor Sylwester Werner, został wieloletnim dyrektorem fabryki. Kres świetności imperium przyniósł wybuch II wojny światowej. We wrześniu 1939 roku fabryka została zbombardowana. Rodzina Wernerów wykazała się wielkim patriotyzmem – Wacław Werner (kolejny z potomków) kategorycznie odmówił podpisania niemieckiej volkslisty, przez co okupanci odebrali rodzinie majątek. Podczas Powstania Warszawskiego w 1944 roku zakłady zostały niemal zrównane z ziemią. Po wojnie fabrykę upaństwowiono i zmieniono jej nazwę na Walcownię Metali „Warszawa”. Prywatna firma Teodora Wernera i jego wspólników oficjalnie przestała istnieć w 1948 roku.

Cena:  Prosimy o kontakt