Łyżka srebrna - Karol Filip Malcz, Warszawa, przed 1851

Łyżka srebrna, pr. 12 łut ( 0,750), cecha zapasowa "Z 1851", grawerowana, monogram wiązany "MH", waga 59 g, dł. - 22 cm, Karol Filip Malcz, Warszawa, przed 1851 r.

Karol Filip Malcz (1797 - 1867) uczył się fachu u swojego dziadka, Jana Jerzego Bandau (ok. 1734 - 1812), który był wybitnym warszawskim złotnikiem, oraz u Jana Macieja Szwartza (1772 - 1828). W tach 1818 - 1827  Malcz odbył praktykę czeladniczą w kliku europejskich krajach: Niemcy, Austria, Węgry, Włochy, Francja, Anglia i Holandia. W 1827 roku zdał egzamin mistrzowski. Pracownię otworzył w 1828 roku przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Wraz z rozwojem firmy jej adres na tej samej ulicy zmieniał się dwukrotnie (w 1830 oraz 1864 roku). Malcz przekształcił rzemieślniczy warsztat w nowoczesną fabrykę. Firma zatrudniała około 40 pracowników, w tym wybitnych rysowników z Polski i zagranicy. Słynęła z dbałości o detale – Malcz osobiście wykonywał najważniejsze i najbardziej skomplikowane projekty. Wczesne prace powstawały w stylu empire. Z czasem projekty fabryki ewoluowały w stronę biedermeieru oraz historyzmu, idealnie trafiając w ówczesną modę. Produkowano m.in. luksusowe zastawy stołowe, cukiernice, solniczki, samowary oraz naczynia liturgiczne. W 1864 roku Karol Filip Malcz wycofał się z czynnej działalności i przekazał świetnie prosperującą fabrykę Teodorowi Wernerowi, który był bratankiem jego żony. Pod kierownictwem Wernera firma kontynuowała tradycje jakości wypracowane przez Malcza. Znak firmowy Malcza - kotwica w owalu - stał się znakiem firmy Wernera i byl wybijany do 1939 roku.

Cena:  Prosimy o kontakt